Op Hyves kwam ik het hiernavolgende artikel tegen. Het is het verhaal van een gezin, dat met een aantal instanties van Jeugdzorg te maken kreeg en daarbij veel moest meemaken. Sven Snijer maakt een fantastische psychologische analyse van deze instanties op grond van de animus – anima-theorie van C.G. Jung. Ik denk dat de manier waarop deze ouders omgingen met de instanties (Families First, AMK, Bureau Jeugdzorg) veel anderen kan helpen om er ook goed doorheen te komen.
Het gebeurt vaak dat er zomaar over ouders wordt geoordeeld, zonder dat zij er weet van hebben, dat zij als slechte ouder worden betiteld. Scholen en instanties voor jeugd’zorg’ (de bovengenoemde en de Kinderbescherming) maken zich hier schuldig aan en zie maar eens dat jij als ouder dit allemaal weer rechtzet. Ik maak dit in mijn eigen leven momenteel weer mee, terwijl ik dacht dat het bij één keer zou blijven; maar het is juist zo, dat ze een tweede keer nóg gemakkelijker de zeggenschap over je kinderen overnemen. Ik zie dit bij veel meer mensen plaatsvinden. Omdat ik deze weblog heb, spreek ik natuurlijk nog wel eens mensen, die dit soort problemen hebben.Die kunnen daarbij best wat hulp gebruiken.
Natuurlijk zijn er mensen, die hun kinderen echt verwaarlozen of zelfs mishandelen en dat is intriest. Maar het rare is, dat die meestal geen bezoek krijgen van bovengenoemde instanties. Ze houden zich veel te veel bezig met mensen, die liefdevolle ouders zijn en zich juist daardoor de jaloezie van hun omgeving op de hals halen.
Lees ook mijn eerdere artikel uit 2009 met tips om goed om te gaan met deze instanties.
Lees verder ... "Psychologische analyse van Jeugdzorg e.a. met hulp" »
